Wie ben ik?

Wie ben ik? Mens zijn in een vloeibaar geworden wereld

Onze wereld is vloeibaar geworden, vol onzekerheden, zonder de stabiliteit die het gewone leven vroeger karakteriseerde. In die vloeibaar geworden wereld staan mensen voor de opgave om houvast te vinden. Waar valt dat houvast te vinden? Hoe kun je vormgeven aan je identiteit? Hoe kun je antwoord geven op de vraag wie je bent? Zo’n vijftig geïnteresseerde toehoorders luisterden op 20 februari in de Lambertuskerk naar twee inleiders die vanuit heel verschillende perspectieven ingingen op die vragen. In de eerste plaats betrof dat bisschop Gerard de Korte die inging op de visie van de kerk op christelijke identiteit en de kernwaarheden die daarmee zijn gegeven. In de tweede plaats betrof dat ethicus Hans van Dartel die inging op de manier waarop moderne filosofen tegen persoonlijke identiteit aankijken. Terwijl de bisschop vooral de nadruk legde op kernelementen van het christelijk geloof zoals zich vanaf het begin van de kerk hebben ontwikkeld, beklemtoonde Van Dartel vooral de opgave waar moderne mensen voor staan, namelijk om zichzelf te ontwikkelen aan de hand van verhalen en zo een steeds duidelijker beeld te vormen over wie zij zijn. Hoe uiteenlopend ook, beide inleiders bekrachtigden allebei, zoals dagvoorzitter pastor Fons Boom aan het einde van de avond vaststelde, het belang van verhalen. En van de wijze waarop die verhalen zich doorzetten in het leven van individuele mensen. Al met al vormde de avond, getuige ook de reacties van de bezoekers, een mooi voorbeeld van Anders Kerk zijn.

Kerkbalans

Als geloofsgemeenschap in Engelen proberen we de pastorale steun te geven die nodig is. Dat gebeurt o.a. door het toedienen van sacramenten (doop, communie, vormsel) en de voorbereiding daarop, maar dat gebeurt ook bij ziekte en overlijden, begeleiding van stervenden en nabestaanden. Ook als u geen regelmatige bezoeker van de kerk bent, kan dit gebouw een plek van betekenis voor u zijn. Het is een sfeervolle plek om te vieren, zoals met Kerst en Pasen, bij een doop of huwelijk. Het is ook een plek om rust te vinden en te gedenken. Bij een overlijden of andere ingrijpende gebeurtenis. Ook dit kerkgebouw vraagt de nodige tijd, energie en geld. Het moet een plek zijn waar de geloofsgemeenschap zich thuis kan voelen. Om al onze activiteiten vol te houden, hebben we ook uw financiële hulp nodig. Deze maand ontvangt u in uw brievenbus weer de jaarlijkse brief van de Kerkbalans. Deze actie Kerkbalans is noodzakelijk om de parochie financieel gezond te houden. Doet u mee dit jaar door eenmalig of maandelijks een financiële donatie?

Vrijwilliger van het jaar

Voorafgaande aan de nieuwjaarsborrel voor de vrijwilligers van de parochie wordt elk jaar de vrijwilliger van het jaar bekend gemaakt, als een hulde aan al die vrijwilligers die hun bijdrage aan onze kerk hebben geleverd. Deze keer viel de beurt aan de heer Charles ter Ellen. Charles is al zeer lange tijd één van de vaste organisten in de zondagsviering voor de begeleiding van de volkszang. Hij doet dit, ondanks zijn hoge leeftijd, op bijzonder fanatieke wijze en krijgt daarmee steeds de kerk vol ‘engelengezang’. Een huldiging met de paaskaars van het afgelopen jaar en bloemen voor zijn partner Tonny waren dan ook zeker op z’n plaats.

Meditatiemoment

Op woensdagavond 30 januari trotseerde een aantal dorpsgenoten het barre winterweer om aanwezig te zijn bij het tweede meditatiemoment in de St. Lambertuskerk. Door de sfeer, de stiltes, de muziek en de mooie teksten werd het weer een inspirerende en rustgevende bijeenkomst. Het volgende meditatiemoment is op woensdag 20 maart.

 

Wie ben ik?

Wie ben ik? Dat is het thema dat we in de parochie St.Lambertus gekozen hebben voor de eerste periode van het jaar. ‘Wie ben ik?’ Dat is een vraag naar identiteit, een vraag naar hoe je gekend wordt: door jezelf, en door anderen. Die vraag, naar wie je bent, naar onze identiteit, is geen gemakkelijke vraag. Maar wel een vraag die ons erg bezig houdt. Er worden boekenkasten vol geschreven over de zoektocht naar onszelf, over goede methoden en manieren om meer onszelf te worden; meer samen te vallen met onszelf en zekerheid te verkrijgen over wie we zijn. Blijkbaar is er ongelooflijk veel onzekerheid over onze identiteit, over de vraag wie je bent, als modern mens. En daar is ook reden voor: in de loop van de geschiedenis heeft zich een beweging voorgedaan waarbij we ons aan de ene kant veel bewuster zijn geworden van ons individuele bestaan en de waarde ervan. Ieder modern mens is een verhaal op zich, beleeft zich in zekere zin als het centrum van de wereld. Alles, heel de geschiedenis, lijkt om zijn of haar persoon te draaien. Maar aan de andere kant zijn we onzekerder dan ooit. Zo leert de wetenschap ons dat we fundamenteel zijn overgeleverd aan economische systemen, die we zelf ontworpen hebben, maar waar we totaal geen grip op lijken te hebben. En terwijl we ons als denkende wezens tegenover en soms boven de natuur wanen, blijken we tegelijkertijd een nogal toevallig product van de evolutie te zijn, en bovendien een erg toevallig product van onze genen. Ook leert de wetenschap ons dat we leven ergens in een uithoek van een uitgestrekt heelal, waarin mogelijk ook andere werelden zijn, met andere levende wezens, die mogelijk heel sterk op ons lijken, maar misschien ook niet. En mochten we nog denken dat we ons leven in de grip hebben, dan blijken we volgens psychologen en neurologen te worden geregeerd door onbewuste krachten en bewegingen, door breinprocessen die maken dat onze beslissingen amper aan ons toe lijken te behoren. De vraag wie ben ik, krijgt zo beschouwd een nogal mager antwoord. Maar moeten we zo wel kijken? Is dat wetenschappelijk perspectief het enige dat telt, als we het hebben over de vraag Wie ik ben? Wie u bent? Wie wij zijn? Mensen leven niet alleen op grond van feiten, maar ook van verhalen. Die verhalen vertellen ons op een andere manier dan wetenschappelijke feiten wie wij zijn. Soms zeggen mensen dat je iemand goed kunt leren kennen door te kijken naar diens vrienden: zeg me, wie uw vrienden zijn, en ik zal u zeggen wie u bent. Hoe dan ook, het evangelie maakt duidelijk dat de betekenis van een mens, niet gezocht moet worden in een blik naar binnen, maar vooral in een blik naar buiten. Wat anderen over jou zeggen, zegt veel meer over wie jij bent, dan wat jij er zelf over zegt. Dat bevestigt een ander idee uit onze geloofstraditie namelijk, dat de betekenis van een mens afgelezen kan worden aan zijn handelen tegenover anderen: de mate waarin jij anderen bevestigt in wie ze zijn, maakt dat jij een betekenis krijgt die groter is dan jijzelf. De werkelijke betekenis van jouw bestaan ligt dus niet diep verborgen in jou zelf, maar in de betekenis die jij draagt voor anderen. De weerspiegeling in de ogen van anderen maakt duidelijk wie jij bent. In hun verhalen word jij meer en meer jezelf. Daarbij dien je je vooral niet af te laten leiden door allerlei machtsfantasieën. Die leiden maar tot vreemde opvattingen over de beheersing van het leven van anderen. Wat voor een armzalig, beklagenswaardig perspectief op het leven moet dat zijn, als je het licht in de ogen van een ander niet langer kunt verdragen. Wie echt mens wil zijn, zoekt niet naar macht, maar ziet om naar de ander. Wie echt mens wil zijn, wil zich laten raken door het evangelie. In al degenen die in hun kwetsbaarheid een appel op ons doen, wordt zichtbaar hoe wij bedoeld zijn. Als een beetje licht voor elkaar. Als een flonkering in het donker. Niet meer, niet minder.

Trots op kleine maar mooie parochie

Op de eerste zondag van het nieuwe jaar is het traditie dat de vicevoorzitter van het kerkbestuur, de heer Denis Dartee, de parochianen toespreekt met, behalve de goede wensen, ook een terugblik op het afgelopen jaar. Hij is trots op al het vrijwilligerswerk wat er gebeurd in de parochie. Soms zichtbaar, maar meestal achter de schermen en vaak niet de leukste klusjes. Ook is hij trots op hoe lokale ondernemers gratis of tegen kostprijs hun diensten leveren en dit vaak samen met onze vrijwilligers uitvoeren. We willen op een eigentijdse manier parochie zijn. Compliment dat de vrijwilligers daarin zo flexibel meegaan. De parochie doet ook allerlei nieuwe dingen. Hiervoor is het noodzaak om enkele nieuwe krachten te vinden. Ook hebben we afgelopen jaar afscheid moeten nemen van enkele zeer trouwe helpers. Daarom is alle nieuwe hulp zeer welkom. We zijn een kleine, maar wel een heel mooie parochie.