Abt Denis Hendrickx

SONY DSC

Het afscheid van pastor Fons Boom per 1 september j.l. heeft nogal wat gevolgen voor het pastoraat en de dienst van de leiding Het is nog veel te vroeg om ook maar enigszins aan te kunnen geven wat dat in de dagelijkse praktijk allemaal gaat betekenen.

Ik ben blij dat onze bisschop Gerard de Korte heeft ingestemd met mijn aanbod om waarnemend pastoor te zijn per 1 september. Wat dat precies allemaal kan betekenen zal in de komende tijd langzaam maar zeker helder moeten worden. In ieder geval moet worden vastgesteld dat pastorale dienstverlening door een lid van de abdijgemeenschap niet of in zeer geringe mate kan plaatsvinden. Er zijn nu eenmaal geen norbertijnen meer beschikbaar. Wel leeft zowel in Engelen als in Bokhoven, maar ook in en rond de abdij.de behoefte om met elkaar verbonden te blijven.

In de komende tijd zal overleg plaatsvinden met de twee parochiebesturen om de verschillende mogelijkheden te bekijken. Onze bisschop heeft er in mijn benoemingsbrief op aangedrongen de samenwerking te bevorderen tussen Engelen en Bokhoven. Ik wil dat graag doen omdat ik ook een groot voorstander ben van samen optrekken en wat mij betreft zouden we dat ook moeten bevorderen met de Protestantse gemeenschap. Ik voel me daarin ook nadrukkelijk gesterkt door de uitkomst van een overleg dat ik op maandag 30 september in Bokhoven mocht meemaken. ‘Daar waar samenwerking een meerwaarde kan betekenen, moeten die stappen gezet worden’, zo luidde een breed gedragen conclusie.

Voor de weekendliturgie zijn diverse pastores (diakens en priesters) beschikbaar. In beide geloofsgemeenschappen is het wekelijks samenkomen – ontmoeten en vieren – zeker voorlopig gegarandeerd. Wel lijkt het mij goed dat gezocht wordt naar een toegewijd persoon die het dagelijks pastoraat coördineert en een bescheiden dienstverband krijgt aangeboden. Het pastoraat is immers breder dan de zondagse liturgie: leren, dienen en vieren liggen in elkaars verlengde en dienen als zodanig ook onderdeel te zijn van het dagelijks pastoraat.

De nieuw ontstane situatie kent nog heel wat vragen. Het is niet duidelijk hoe aan zo’n nieuwe tijd inhoud gegeven kan en moet worden. Wel duidelijk is dat nieuwe wegen enkel bewandeld kunnen worden als de handen in elkaar geslagen worden.  Bokhoven met zo’n lange traditie van 650 jaar heeft heel wat veranderingen gekend en ondergaan en al is dan Engelen veel jonger ook daar hebben de tijden voor de nodige wisselingen gezorgd. Langzaam maar zeker is een kerkvorm gegroeid waarin de gelovige gemeenschap zichzelf draagt, daarbij gesteund en geholpen door gewijde en ongewijde maar vooral toegewijde leidinggevenden. Een vorm van kerk-zijn die meer verweven is met wat er al aan ‘gemeenschap ‘leeft. Geen verticaal kerkbeeld, maar horizontaal. Zo’n gemeenschapsideaal heeft postgevat in de beide ‘randstad parochies ‘ van Den Bosch. Ik heb bij een eerste kennismaking mogen proeven hoe weldadig dat wordt ervaren, maar natuurlijk ook dat er indringende vragen leven met het oog op de toekomst.

Mag de nieuwe periode welke is aangebroken een gemeenschappelijke uitdaging zijn om de handen ineen te slaan om onze God een plaats te blijven geven in de samenleving van vandaag, onderweg naar morgen.