Preek van de week

Een aantal van u hebben waarschijnlijk een TomTom of een andere vorm van navigatie. Ik heb de mijne bij me, alhoewel  mijn kinderen dat al lang achterhaald vinden. Toch doet hij nog goed dienst en helpt deze TomTom mij om te weg te vinden. Hij – of eigenlijk zij –  want wij gebruiken de Vlaamse versie die Lucy heet, wijst mij  de weg op plekken, waar ik niet zo bekend ben. Zij  helpt mij om ongebaande wegen  te  gaan. Zij bereid  met GPS-signalen de reis voor en is als het ware een wegwijzer.  

In de lezingen van vandaag is , zo horen we, eveneens sprake van een iemand die de weg bereidt. In de eerste lezing van Jesaja staat:  baan een weg. Dat is goed nieuws voor de Joden in ballingschap. Zij kunnen terugkeren naar hun eigen land. Jesaja is hier de heraut. Herauten verspreidden in die tijd goed nieuws  van koningen en keizers.  Bij Jesaja is het goede nieuws, dat ze mogen terugkeren naar het land van hun Vaderen en dat Jerusalem opnieuw wordt opgebouwd en wel als stad van God. Echter tussen Babylon en Jerusalem ligt onbekend land, o.a. een woestijn. Het Joodse Volk zal zich daar een weg door moeten banen. Niet alleen een ruimtelijke weg, een weg die symbool staat voor de weg van God, die hen bevrijdt in kracht en in zachtheid.  De evangelist Marcus vindt inspiratie bij Jesaja, wanneer hij het goede nieuws van de geboorte van ‘n nieuwe koning wil aankondigen. De Heraut van de Blijde Boodschap is hier Johannes de Doper, een stem die roept in de woestijn…..

Mijn TomTom is belangrijk, maar is slechts een hulpmiddel bij het bereiken van mijn bestemming. Ik moet zelf keuze’s maken. Meestal pak ik eerst de kaart erbij en zoek ik daar naar de meest logische weg, maar ik wil soms ook nog een andere weg. Als ik onderweg familie wil opzoeken of als ik ergens iets wil eten, dan moet ik een weg intoetsen ‘ via’ ……die misschien niet de weg van Lucy is, maar mij wel via die adressen naar de bestemming brengt. En als ik  met de caravan achter de auto rijd, dan zal ik een route bepalen die een helling van 12 %  uit de weg gaat. Lucy geeft dan een alternatief aan, maar ik moet het wel zelf nog intoetsen. Zonder mijn denkwerk en zonder mijn hand-eling kan  de TomTom niet  de weg bereiden. En bovendien moet ik zelf blijven denken en kiezen. Volg ik Lucy gedachteloos dan kan het gebeuren, dat ik bij de aanwijzing: sla rechtsaf pardoes een heg inrijd of de afrit naar een pont en zodoende  in het water beland. Dan ben ik nog verder van huis en leidt de  routeaanwijzing tot ‘n doodlopende weg met schade aan auto en passagiers.

JdD  kreeg veel volgelingen en deze mensen lieten zich door hem dopen in de Jordaan. Nog steeds is dat zo. Ik ben in 2018 bij de Jordaan geweest en toen waren er vele pelgrims, die zich in witte gewaden hulden en zich lieten dopen. JdD is niet uit op eigen gewin, maar wijst op een ander, iemand die ‘groter en sterker’  is dan hij. JdD doopte met water, Jesus met de h. Geest. Water = voedsel en levenskracht voor het lichaam  en Geest = voedsel en levenskracht voor de ziel.  De weg die we volgens Marcus en JdD moeten volgen is de weg van de nieuwe profeet en koning: Jesus Christus, de Messias. Maar het blijft, dat we zelf keuze’s moeten maken, zoals ook de mensen in de tijd van JdD.  Jesaja, Marcus en de andere Evangelisten zijn a.h.w. de GPS-signalen en misschien is Jesus bij uitstek de TomTom, die ons wijst op zijn Vader God. Jesus die van zichzelf zegt: ‘ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven…. niemand komt tot de Vader dan door mij.’

Het evangelie van Marcus is opgebouwd als een reisverhaal. Het onderricht van Jesus van Nazareth vanuit Galilea naar Jerusalem. Het is de weg, die ook de leerlingen gaan en zij kunnen Jesus pas echt leren kennen, als zij hem volgen op de weg. Dat geldt ook voor mij: Hij is voor mij niet  ” ’n ”, maar de wegwijzer.

Psalm 85 die we tussen de eerste en tweede lezing gebeden hebben zegt het ook: God is naar ons onderweg.  Het is een tijd van verwachting, Advent. Het wordt een ontmoeting van Genade & Trouw, van Recht & Vrede. Maar daartoe is een weg van verzoening nodig. In aanloop naar ‘t Kerstfeest, de geboorte van Jesus in wie God aan ‘t Licht is gekomen, bereiden wij ons voor. Wij steken kaarsen aan, die het Licht naderbij brengen, wij lezen uit de Bijbel de verhalen over Hij die komt, Immanuel, God met ons. Het is ‘n keuze die u en ik zelf mogen maken. Wij bereiden ons voor: met een Adventsster, een Adventskrans, een Adventskaars, een Adventskalender, met Adventsliederen, een tekst of een gebed, TV programma’s met een dergelijke inhoud, met het sacrament van de verzoening, of op andere manieren.

Met Lucy kan ik niet communiceren. Zij zegt: na 800 meter rechtsaf  of  volg de rotonde rechtdoor, tweede afslag. Zij wordt nooit kwaad, als ik niet doe wat zij adviseert. Ze zegt slechts: keer om……keer om.

In die zin is er een gelijkenis met wat JdD vraagt van zijn volgelingen. Hij preekte – zo staat er – een doopsel van bekering. Dat is een ommekeer maken, omdraaien en ‘n andere weg inslaan. De Advent en ook de Veertigdagentijd zijn bij uitstek periode’s waarin we worden opgeroepen om stil te staan bij ons handelen. Of ik de  uitroep van de TomTom opvolg is aan mij; of wij aan de oproep van JdD gehoor geven is aan ons.

Kiezen…….elke dag weer. Dat is heel concreet: hoe leef ik met degenen die mij lief zijn, hoe ga ik om met mijn naasten, welke keuze’s maak ik in deze tijd van corona (zie artikel), welke politici kies ik, hoe geef ik vorm aan mijn leeftijdsfase, hoe ga ik om met ‘t milieu en de Schepping;  heb ik oog voor de vreemdelingen, voor de zwakke en kwetsbare mensen, denk ik alleen aan mijn eigen of heb ik ook oog voor anderen; wil ik altijd gelijk hebben of durf ik ongelijk te bekennen; sta ik op mijn strepen of doe ik water bij de wijn…? Telkens sta ik op splitsingen en moet ik kiezen, welke route ik in mijn leven kies.

Deze TomTom heeft het bijna gehad en u misschien ook.  Als de batterij /de accu leeg is dan moet ik hem opladen anders kan Lucy mij niet helpen bij het banen van een weg.  Zo moet óók ik mij opladen om de weg te gaan van Jesus. Met hem mee te lopen, eerst door stil te staan bij zijn geboorte, maar daarna  mee naar de Hof van Olijven en Pasen. JdD en de evangelisten helpen mij daarbij.  Wij mogen aan de Weg timmeren, aan de weg naar God, aan de weg van Vrede en Gerechtigheid, van Liefde en Trouw op onze Aarde. Ik wens ons een goede voorbereiding op onze route naar Bethlehem.  Amen

Begroeting

Vandaag is de feestdag van sint Nicolaas

maar beste mensen, verwacht van mij hier geen pepernoot en speculaas

want in de kerk krijgen we immers voedsel van een andere orde,  en meer geestelijk van aard

doch dat is voor een heilige als Nicolaas misschien des te meer waard

misschien ongebruikelijk, maar toch wil ik u op rijm  begroeten,

nu we in coronatijd, elkaar niet van nabij mogen ontmoeten.

ik wens ons een goede viering toe met  gebed en orgelspel

en vooral een Blijde Boodschap, die komt ozo snel

Afsluiting

Fijn dat u er vandaag bij was om hier in Lambertus te vieren

en de  Advent met uw aanwezigheid en een tweede kaars te sieren

want we bereiden ons voor op de geboorte van de Heer:

dat feest van samen-zijn, Licht en sfeer

kranten, TV, ministers en bisschoppen verkondigen luid

dat we daar met z’n allen reikhalzend  zien naar uit

juist in  deze bijzondere en bizarre tijd

staan we extra stil bij dit bijzondere feit:

dat we kwetsbaar blijken als een kind

maar tevens, dat God ons zozeer en  teer bemint

dat hij  aan het Licht kwam in een mens van liefde en vrede

voor mensen van toen een zegen, en ook voor ons, nu  in het hede(n)