| Mijn opa was schipper; hij voer van Rotterdam naar Basel over de Rijn. Op een oude foto zag ik, dat zijn schip was uitgerust met een anker. Zoals u weet, wordt een anker gebruikt om een schip vast te leggen op een waterbodem, Het anker houdt het schip vast en biedt daarom veiligheid en stabiliteit. Het wordt overboord geworpen, graaft zich in de zeebodem in, en houdt het schip op zijn plaats via een ketting of lijn. In de christelijke traditie is het anker altijd een geliefde metafoor geweest om de hoop en de zekerheid van het geloof te beschrijven. De vroege christenen combineerden het symbool van het anker met dat van het kruis, waarmee ze verkondigden dat Christus de enige ware zekerheid was. In tijden van vervolging was dit symbool een krachtig beeld voor degenen die gevangen zaten. Men geloofde dat Christus het ware anker was in de stormen van het leven. Bovendien kwam het goed uit dat in het anker ook nog de vorm van het kruis valt te herkennen; het anker van de hoop is dus dat je in Jezus de veilige grond ziet om je leven in te verankeren. Dat is ook al te horen in het kerstevangelie:“ heden is u een Redder geboren, Christus de Heer, in de stad van David “ Het is een hoopvolle boodschap en 2000 jaar hebben christenen het Kerstfeest gevierd als een feest. De wereld is veranderd door het Kerstkind. Vrede en gerechtigheid zijn nu aan de macht; Geloof, hoop en liefde zijn de ankers van de samenleving. Tja, en daar sta je dan in 2025. Er lijken minder Blijde Boodschappen en meer doemscenario’s. Angst en onzekerheid zien we om ons heen; Vredesvorsten, vergeet het maar. In plaats van hoop, lijkt er sprake te zijn van toenemende wanhoop. Geen ster aan de hemel, maar drones. En de Driekoningen nemen geen goud, wierook en mirre, maar noodpakketten. Het anker als teken van hoop lijkt vervlogen door de oorlogen en de dreiging in Europa. Wat kan ik u in deze kerstviering bieden. Misschien dat we anders moeten kijken. Niet alleen naar de krant, journaal en sociale media, want dan kleurt de wereld zwart. Laten we onze blik maar richten op de buurt, om ons heen. En dat geeft hoop, want daar verschijnen positieve berichten. We vieren met Kerstmis dat God geboren wordt op aarde, maar bovenal in ons hart. En dat hart van u geeft mij hoop. U heeft een hart, klopt dat? En zit dat hart ook op de goede plaats? Okee, dan mag u blijven! Laat ik me dus richten op mensen met een hart, met het hart op de goede plaats. Enkele voorbeelden van de laatste tijd: In de krant van enkele weken geleden stond een artikel met als kop: ze bestaan nog, bekommerde twintigers, ik kreeg er zelfs vleugels van. Daarin vertelt een vrouw, dat ze een uur aan het wandelen was en toen even ging uitrusten op een steen. Onderwijl bestudeerde ze een vlieg met 1 vleugeltje en zo zat ze minutenlang met opgetrokken knieën en haar hoofd omlaag met de ellebogen op haar benen te kijken. Toen kwam er een auto aan. Het raampje werd omlaag gedraaid en de bestuurder, een jongeman van in de twintig, vroeg: gaat het mevrouw? Ja, met mij gaat het prima, antwoordde zij. De vrouw verbaasde zich eerst, maar zag zichzelf toen door de ogen van de bestuurder: een vrouw op leeftijd, hoofd gebogen en nauwelijks bewegend. De conclusie kon dus zijn: door hitte bevangen of ze is gevallen en heeft iets gebroken of heeft misschien iets met haar hart. Alarm! De vrouw in kwestie voelde zich van binnen warm worden, toen ze besefte, dat deze jongeman werkelijk begaan was met haar en als ze iets gemankeerd had, dan had hij zich over haar ontfermd. Ze kreeg er vleugels van, van die engel in mensengedaante. En op het journaal trof mij de reportage over een groep jonge mensen in Sudan, die her en der zorgden voor eten, drinken en medicijnen, met gevaar voor eigen leven. De geïnterviewde Sudanees zei: ik woon in dit land, de mensen in dit dorp zijn mijn broeders en zusters, het is vanzelfsprekend dat ik me om hen bekommer. Een berichtje van de krant van vrijdag: een dame op leeftijd gaat elke dag wandelen en in het park op een bankje zitten. Vandaag zitten er 3 tieners op en de middelste heeft een broek aan met grote gaten waar zijn knieën doorheen steken. Ze zegt “maar jongen toch, ben je zo hard op je knieën gevallen, dat je broek kapot is gegaan? ‘Nee mevrouw , dat hoort zo’ . Hij heeft die broek zo in de winkel gekocht, zo vult zijn vriendje aan. “Hoe groter het gat, hoe duurder de broek zeker, zegt de dame,“ och maar jongens ik weet dat het een modetrend is. Ik plaag jullie maar een beetje. Ik ben er te oud voor, anders zou ik eigenlijk ook wel zo’n broek willen. Het is wel de omgekeerde wereld. Als wij vroeger met zo’n kapotte broek naar school zouden gaan dan was dat een teken van armoede. Nu moet je geld neertellen om een kapotte broek te kunnen kopen.’ ‘ Dat zei mijn oma ook altijd, zegt de jongen. ‘voor mijn vader naaide ze leren lapjes op de broek. Dan kon hij op z’n knieën zitten bij het knikkeren ‘ Hij vertelt nog meer over zijn oma. Zo te horen was hij erg gesteld op haar, maar oma is er al een tijdje niet meer en hij mist haar nog steeds. ’Mevrouw u lijkt op mijn oma. Mag ik u een knuffel geven? “Ja natuurlijk mag dat ‘. Hij staat op en pakt me stevig vast. Het voelt goed, dat ik even zijn oma mag zijn. Mijn dag kan niet meer stuk, zo vertelt ze. En tenslotte viel mijn oog op het motto van Kruikenstad 2026: “Agge aanders kekt, ziedet beeter “. Als we anders naar elkaar kijken, zullen we meer begrip opbrengen voor anderen. Volgens mij heeft het kind in de kribbe zich deze slogan al 2000 jaar geleden eigen gemaakt en voorgeleefd. Zijn komst heeft onze wereld veranderd en zijn Blijde Boodschap is voor mij nog iedere dag een teken van hoop en geeft mij vleugels. In zijn voetspoor zijn er gelukkig nog veel ‘reddende engelen‘: mensen die met engelengeduld er zijn voor anderen en zo God aan het licht brengen. En let op, misschien zit er wel een engel naast u! En zo zit de hoop, hier in het symbool van het anker, in lichtpuntjes overal om ons heen. Je moet het echter wel zien en dan wordt de wereld toch anders. Zolang er leven is, is er hoop. Ik eindig met een tekst van bisschop Desmond Tutu uit Zuid-Afrika De toekomst van de wereld ligt in handen van degenen, die hoop hebben en die de moed hebben om het licht te zien en te laten schijnen, zelfs in de donkerste tijden. Daar sluit ik me bij aan en ik beaam, dat Jesus van Nazareth, het kerstkind, het Licht is, hoopvol in donkere tijden. Ik wens u een zalig, gezegend en hoopvol Kerstfeest toe. |